conserves
solo photography exhibition and more
by Alexandros Voutsas
Why preserves? How are they defined? What do they offer? Let's start backwards.
The word is borrowed from con+servare, which means to keep, to preserve, to observe. It also means to preserve in sugar, or even to keep a quantity of a substance stable and unchanged during a chemical or physical change (food preservation, energy conservation). As for sugar, it symbolizes joy, love, innocence, and the celebration of comfort and temptation. In art and culture, it represents the sweetness of life, warmth, and sometimes a momentary feeling of "artificial" satisfaction as an antidote to an emotional void.
As we age, many of the experiences we have had "leave" a certain feeling, but we recognize a deterioration in our memory of details over time. Writing texts, such as diaries or chronicles, often brings back these forgotten details—as do photographs, of course.
The difference is that written words are understood through the conversion of abstract symbols or sounds associated with sensory experiences and stored memories, while the semantic recognition of a photograph involves direct visual perception, analysis of the compositional/visual elements (objects, subjects, shape, structure, color, tonality, light characteristics) and the semantic context in which the photograph was created.
The can is small in size, easy to transport and open, has nutritional value (it preserves/nourishes our body), and maintains the quality and quantity of its contents. You decide when to open it and consume it. But it controls time. It ensures freedom and self-sufficiency, but also sets a limit at the same time. It marks the value of "before," "now," and "after"—times that cannot be reversed.
The presence of a viewer confronted with a photograph may 'weave' a significant piece of personal emotional memory, such that they consider it worthy of storage in time—in a 'photographic canister'. It is this kind of can that would make him or her feel secure about the accurate preservation of each memory. Given that memories from life experiences are numerous and meaningful, a bottleneck is created. This congestion, therefore, leads to the need to create and produce 'photographic cans'.
- March 5-14
- 6:00 p.m.-8:00 p.m.
- except Sunday-Monday
@ o.art.ath, sporadon 36, kypseli
ατομική έκθεση φωτογραφίας και όχι μόνο
τού Αλέξανδρου Βούτσα
Γιατί κονσέρβες? Πώς προσδιορίζονται? Τί προσφέρουν? Ας ξεκινήσουμε ανάποδα.
Η λέξη είναι δανεισμένη από τοcon+servare, που σημαίνει να κρατώ, να φυλλάτω, να παρατηρώ. Σημαίνει επίσης, να διατηρώ μέσα σε ζάχαρη, ήακόμα να διατηρώ μια ποσότητα ενός είδους σταθερή και αμετάβλητη κατά την διάρκεια μιάς χημικής ή μιάς φυσικής αλλαγής(συντήρηση τροφής, διατήρηση ενέργειας). Όσο για τη ζάχαρη, συμβολίζει χαρά, αγάπη, αθωότητα και την γιορτή της άνεσης και του πειρασμού. Στην τέχνη και τον πολιτισμό, αντιπροσωπεύει την γλύκα της ζωής, την θαλπωρή και ενίοτε μια στιγμιαία αίσθηση «φτιαχτής» ικανοποίησης ως αντίδοτο ενός συναισθηματικού κενού.
Καθώς ηλικιωνόμαστε, πολλές εμπειρίες που έχουμε ζήσει «αφήνουν» ένα κάποιο συναίσθημα, αλλά αναγνωρίζουμε μια φθορά στην μνήμη λεπτομεριών με την πάροδο του χρόνου. Η γραφή κειμένων, ως ημερολόγια ή χρονογραφήματα, πολλές φορές αναδύουν αυτές τις ξεχασμένες λεπτομέριες- όπως κάνουν βέβαια και οι φωτογραφίες.
Η διαφορά είναι πως οι γραπτές λέξεις νοούνται μέσω της μετατροπής αφηρημένων συμβόλων ή ήχων που συνδέονται με αισθητικές εμπειρίες και αποθηκευμένες μνήμες, ενώ η νοηματική αναγνώριση μιάς φωτογραφίας συνεπάγεται από την άμμεση οπτική αντίληψη, ανάλυση των συνθετικών/οπτικών στοιχείων (αντικείμενα, υποκείμενα,σχήμα, δομή χρώμα, τονικότητα, χαρακτηρηστικά φωτός) και το νοηματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε η φωτογραφία.
Η κονσέρβα είναι μικρή σε μέγεθος, μεταφέρεται και ανοίγει εύκολα, έχει θρεπτική αξία (διατηρεί/τρέφει το σώμα μας), διατηρεί την ποιότητα και την ποσότητα του περιεχομένου της. Eσύ αποφασίζεις πότε θα την ανοίξεις και θα την καταναλώσεις. Εκείνη όμως εξουσιάζει τον χρόνο. Εξασφαλίζει ελευθερία και αυτάρκεια, αλλά και βάζειένα όριο, συγχρόνως. Σηματοδοτεί την τιμή του «πριν», «τώρα», «μετά»- χρόνοι μη αναστρέψιμοι.
Η παρουσία ενός θεατή που βρίσκεται αντιμέτωπος με μιά φωτογραφία ενδέχεται να ‘πλέξει’ ένα σημαίνον κομμάτι προσωπικής συναισθηματικής μνήμης, τέτοιο, που να το θεωρήσει άξιο αποθήκευσης μέσα στον χρόνο-σε μια ‘φωτογραφική κονσέρβα’. Είναι μιά τέτοια κονσέρβα που θα τον/την έκανε να αισθάνεται ασφαλής για την ακριβή διατήρηση της κάθε μνήμης. Δεδομένου ότι οι μνήμες από τις εμπειρίες της ζωής είναι πολλές και σημαίνουσες, δημιουργείται ενα στρίμωγμα. Το στρίμωγμα αυτό, λοιπόν, οδηγεί στην ανάγκη να δημιουργούμε, αλλά και να παράγουμε «φωτογραφικές κονσέρβες».
- 5-14 Μάρτιου
- 6:00 μ.μ.-8:00 μ.μ.
- εκτός Κυριακή - Δευτέρα
@ o.art.ath, σποράδων 36, κυψέλη
