the scent of salt

A visual diary of an unmade film project. This body of work is inspired by the writings of Jean Genet and centers on a retired sailor haunted by the sea. Part confession, part fiction, it looks at ideas regarding identity, sexuality, mortality, desire and the nature of perception. The work also reflects on how we live our lives through images-how cinema, photography, seep into our inner lives and become part of our collective memory.

The images are meant to feel intimate and cinematic, like the pages of a private journal. Soft focus and sensuality, as though memory and desire has left its mark. A stark and sacred stillness. A window into Genet’s world. A place of confession, punishment and tenderness. The longing and violence of the ocean, inseparable.

The project is a collaboration between the photographer and an older male model who inhabits the role of the sailor, the imagined protagonist of the film. The photos are divided into three movements, tracing a man’s life from youth to old age. They dwell on the fleeting nature of youth, love and desire. The sea becomes a metaphor for the great passions of life-those forces that shape us and abandon us. How do we live without them? What happens when masculinity fades?

In turning the camera on himself, the photographer exposes his own fragility and desires. The work is a series of black and white images made with analogue cameras, Lomo photography and alternative process, accompanied by a video installation and an audio soundscape.

Based in Athens, Constantine Korsovitis is an Australian artist and photographer from Sydney. His early conceptual work has evolved into a documentary practice that emphasizes portraiture, storytelling, and the experiential encounter between photographer and subject. Collaboration is central to his practice, which explores themes of identity, transformation, and masculinity. He works with analogue and digital photography, alternative processes, and video installations.

During his overseas travels, Korsovitis developed a strong interest in traditional theatre. He has worked on projects with the British Museum, the Ullen Sentalu Museum in Yogyakarta, and the Museum of Asian Art in Kuala Lumpur. This interest led to a long-term project documenting shadow puppetry across Southeast Asia. The project began in 1999, when Constantine was invited by the Indonesian National Wayang Secretariat to document its International Puppetry Festival in Jakarta.

In 2016, he exhibited photographs from the project at the Kelantan State Museum in Kota Bharu, and in 2018, with the support of the Thai Ministry of Culture, he exhibited part of the project at the Ratchadamnoen Contemporary Art Centre in Bangkok. Since 1998, Korsovitis’ work has been exhibited at galleries, museums, institutions, and photo festivals around the world.

Korsovitis studied at the Australian Centre for Photography and holds a Diploma in Photography from the Sydney Institute of Technology. In 2012, he completed a Master’s degree in Documentary Photography at the University of Sydney. A regular contributor to the Australian music press, he has worked at some of the largest music festivals in Australia

Solo photography and visual art exhibition

by Konstantinos Korsovitis

May 13–30, 2026

Tuesday through Saturday

18:00 - 21:00

@ o.art.ath, sporadon 36, kypseli

Ένα οπτικό ημερολόγιο ενός κινηματογραφικού έργου που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Αυτή η σειρά έργων είναι εμπνευσμένη από τα κείμενα του Ζαν Ζενέ και επικεντρώνεται σε έναν συνταξιούχο ναύτη που στοιχειώνεται από τη θάλασσα. Μερικώς εξομολόγηση, μερικώς μυθοπλασία, εξετάζει ιδέες σχετικά με την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα, τη θνητότητα, την επιθυμία και τη φύση της αντίληψης.

Το έργο αναλογίζεται επίσης τον τρόπο με τον οποίο ζούμε τις ζωές μας μέσα από εικόνες – πώς ο κινηματογράφος και η φωτογραφία διεισδύουν στην εσωτερική μας ζωή και γίνονται μέρος της συλλογικής μας μνήμης. Οι εικόνες προορίζονται να δίνουν μια αίσθηση οικειότητας και κινηματογραφικότητας, σαν τις σελίδες ενός προσωπικού ημερολογίου.

Απαλό φόντο και αισθησιασμός, σαν η μνήμη και η επιθυμία να έχουν αφήσει το σημάδι τους. Μια απόλυτη και ιερή ησυχία. Ένα παράθυρο στον κόσμο του Ζενέ. Ένας χώρος εξομολόγησης, τιμωρίας και τρυφερότητας. Η λαχτάρα και η βία του ωκεανού, αδιαχώριστες.

Το έργο είναι μια συνεργασία μεταξύ του φωτογράφου και ενός ηλικιωμένου άνδρα μοντέλου που ενσαρκώνει τον ρόλο του ναύτη, του φανταστικού πρωταγωνιστή της ταινίας. Οι φωτογραφίες χωρίζονται σε τρία μέρη, ακολουθώντας τη ζωή ενός άνδρα από τη νεότητα μέχρι τα γηρατειά. Εστιάζουν στη φευγαλέα φύση της νεότητας, του έρωτα και της επιθυμίας.

Η θάλασσα γίνεται μια μεταφορά για τα μεγάλα πάθη της ζωής – εκείνες τις δυνάμεις που μας διαμορφώνουν και μας εγκαταλείπουν. Πώς ζούμε χωρίς αυτά; Τι συμβαίνει όταν η αρρενωπότητα ξεθωριάζει; Στρέφοντας την κάμερα στον εαυτό του, ο φωτογράφος εκθέτει τη δική του ευθραυστότητα και τις επιθυμίες του.

Το έργο αποτελείται από μια σειρά ασπρόμαυρων εικόνων που δημιουργήθηκαν με αναλογικές κάμερες, φωτογραφία Lomo και εναλλακτικές τεχνικές, συνοδευόμενες από μια βιντεοεγκατάσταση και ένα ηχητικό τοπίο.

Ο Κωνσταντίνος Κορσοβίτης, που ζει στην Αθήνα, είναι Αυστραλός καλλιτέχνης και φωτογράφος από το Σίδνεϊ. Τα πρώιμα εννοιολογικά του έργα εξελίχθηκαν σε μια ντοκιμαντερίστικη πρακτική που δίνει έμφαση στην προσωπογραφία, την αφήγηση ιστοριών και την εμπειρική συνάντηση μεταξύ φωτογράφου και υποκειμένου. Η συνεργασία αποτελεί κεντρικό στοιχείο της πρακτικής του, η οποία διερευνά θέματα ταυτότητας, μεταμόρφωσης και αρρενωπότητας. Χρησιμοποιεί αναλογική και ψηφιακή φωτογραφία, εναλλακτικές τεχνικές και βιντεοεγκαταστάσεις.

Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στο εξωτερικό, ο Κορσοβίτης ανέπτυξε έντονο ενδιαφέρον για το παραδοσιακό θέατρο. Έχει συνεργαστεί σε έργα με το Βρετανικό Μουσείο, το Μουσείο Ullen Sentalu στη Γιογκιακάρτα και το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης στην Κουάλα Λουμπούρ. Αυτό το ενδιαφέρον οδήγησε σε ένα μακροπρόθεσμο έργο που τεκμηριώνει το θέατρο σκιών σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία.

Το έργο ξεκίνησε το 1999, όταν ο Κωνσταντίνος προσκλήθηκε από την Εθνική Γραμματεία Wayang να καταγράψει το Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου στην Τζακάρτα. Το 2016, εξέθεσε φωτογραφίες από το έργο στο Κρατικό Μουσείο Κελαντάν στην Κότα Μπαρού, και το 2018, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ταϊλάνδης, εξέθεσε μέρος του έργου στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ρατσανταμνοέν στην Μπανγκόκ.

Από το 1998, το έργο του Κορσοβίτη έχει εκτεθεί σε γκαλερί, μουσεία, ιδρύματα και φεστιβάλ φωτογραφίας σε όλο τον κόσμο. Ο Κορσοβίτης σπούδασε στο Αυστραλιανό Κέντρο Φωτογραφίας και είναι κάτοχος Διπλώματος Φωτογραφίας από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Σίδνεϊ. Το 2012, ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του.

Ατομική έκθεση φωτογραφίας και εικόνας

του Κωνσταντίνου Κορσοβίτη

13-30/5/2026

Τρίτη έως Σαββάτο

18:00 - 21:00

@ o.art.ath, σποράδων 36, κυψέλη